2/3/2009 - İçinde yaşadığımız dünya, şiir
Koca Dünya
Yaşlanıyorsun artık koca dünya,
Bir hükmün kalmamış üzerinde.
Savaş imparatolukları kuruldu,
Cehennem kuyuları açıldı,
Kıvılcımlar dört bir yana saçıldı.
Zebaniler hüküm sürüyor,
Kazanlar kaynıyor,
Çığlık çığlığa ocaklar yakıldı,
zalimler daha güçlü,
silahlar mertlik tanımıyor,
Uzak yakın farketmeden yön bilmiyor,
Ölüm acımasızca hayata saçıldı.
Sen güneşten uzak dursan da,
Alevler sardı dört bir yanını,
Yaşlanıyorsun artık koca dünya
Bir hükmün kalmamış üzerinde. Nehirler göller dereler,
Yeşil ormanların ovaların nerede,
Ah bu insanoğlu doymak bilmiyor,
Her tarafın talan oluyor.
Ne dostluk kaldı ne sevgi,
Eşkiyalar her yerde kol geziyor.
Yalan dolan el ele verdi,
Ne doğru kaldı ne mutluluklar,
Başka baharlara kaldı umutlar.
Sonsuz görünsede evren,
Ömrün sona geldi erden,
Umudun son mumuda sönmeden,
Uyan artık o yarın gelmeden.
Sen güneşten uzak dursan da,
Alevler sardı dörtbir yanını,
Yaşlanıyorsun artık koca dünya,
Bir hükmün kalmamış üzerinde.
İsikay
|
